In watermoleculen is waterstof niet altijd hetzelfde. Een kleine hoeveelheid is deuterium, een stabiel isotoop van waterstof. Wanneer we spreken over water met een lage deuteriumgehalte, bedoelen we water dat is verkregen via processen die deze hoeveelheid verminderen. De etiket aanduidt meestal de concentratie in ppm (parts per million).

Het is handig om drie ideeën te onderscheiden die vaak worden gemengd. Normaal water bevat een natuurlijk niveau aan deuterium; zwaar water is verrijkt aan deuterium; DDW bevat minder deuterium dan een natuurlijk of commercieel referentiepunt. Dit zijn tegenovergestelde richtingen vanuit het isotopenperspectief.

Waarom is er belangstelling voor?

In de biologie, isotopen kunnen de snelheid van enkele chemische reacties beïnvloeden. Vanuit deze interesse ontstaat het belang voor mogelijke effecten op het celmetabolisme. Preklinische onderzoek verkent zulke mechanismen, maar een plausibele mechanisme betekent niet automatisch een belangrijk resultaat voor de gezondheid van mensen.

Wat DDW niet betekent

Het is geen categorie van medicijn alleen door het feit dat het een verschillende concentratie heeft. Een uitspraak over voorkoming, behandeling of genezing van een ziekte vereist strenge klinische studies voor die aanduiding. Voor veel gebruiksen die online worden bevorderd, bestaat op dit moment nog geen niveau van bevestiging.

In korte termen: „sărăcită în deuteriu” beschrijft de samenstelling van het water. Het is niet, op zichzelf genomen, een bewijs van medische effectiviteit.

Een betere vraag voorafgaand aan de aankoop

In plaats van „wat belooft het?”, vraag dan „welke menselijke studie ondersteunt de beloften, voor wie, vergeleken met wat en met welk resultaat?”. Als het antwoord vaag is, is het correct om voorzichtig te blijven.